Nostalgiestation

”Is dat een nieuwe spelcomputer, Teun?” Nee, sterker nog, het is al ontzettend oud. Dat waar het allemaal mee begon. Soort van. Ik heb het namelijk over de playstation 1. Niet de eerste, maar zeker ook niet de laatste spelcomputer. Voor velen is de playstation het begin van een diepe emotionele verbinding met personages als Hugo de trol, Spyro de draak, en Platvoet de langnek. Het begin van een reeks games variërend van GTA tot Klonoa, en van de Sims tot Tekken.

Hoe ik hier op kom? Gisteren deelde ik een nostalgisch moment met June, we hadden het over de goede oude tijd. (Een jaar of tien – vijftien terug). Een simpelere tijd, een beter tijd.Hier komt later nog een aparte post over waarin ik meer vertel over dit heuglijke moment, maar voor nu houden we het bij de playstation. Het was namelijk vooral van kinderen van onze leeftijd toen, meer dan gamen. Het was een poort naar een heel nieuwe dimensie.

Wat veel mensen namelijk vergeten als ze terugdenken aan de tijd dat de Playstation er net was, is dat onze generatie toendertijd ongeveer rond de 4 jaar was (ik zelf was toen zelfs pas 2!). Laten we er dus van uit gaan dat de eerste keer dat je ook echt op zo’n ding ging spelen, je 5 of 6 was. Je was de kwijltijd ontgroeid maar je had nog steeds geen verstand over techniek, motoriek, of überhaupt eigenlijk nog je eigen taal tot op een bepaald niveau, laat staan andere. De reden dat ik dit aankaart is namelijk dat de meeste spellen in die tijd Engelstalig waren, sommige Duits, maar sowieso niet Nederlands. Een extra avontuur dus.

Dit voegt een extra dimensie toe aan het spelen van een spel, je ziet kleurtjes, bewegingen en gebrabbel wat je totaal neit begrijpt, een uitstekene manier dus om jezelf te vermaken. Ik vind het dan ook ontzetten leuk om nu opnieuw Spyro te spelen en dingen te herkennen alsof het nog gisteren was dat ik het voor het laatst speelde. Tegelijkertijd verbaas ik me er over dat ik toendertijd sommige spellen heb uitgespeeld omdat me dat nu niet eens lukt. Net zoals dat ik het compleet begrijp dat ik bij sommige spellen niet verder kwam dan het voorfilmpje omdat het oermoeilijk is. Maar goed, ik ga weer verder met gamen. Hopelijk heb ik sommigen van jullie het licht laten zien en gaan jullie ook in een kast graven opzoek naar de ps1. Je kunt natuurlijk ook een emulator downloaden, maargoed. Enjoy!

Groeten van Teun

Minecraft

Tijd voor een nieuwe game! Deze keer staat het geweldige spel minecraft in de spotlights. Het is een extreem verslavend en toch erg simpel spel. Voor alle leeftijden, en voor alle IQ-niveaus. Het is niet moeilijk om te leren, niet moeilijk om te installeren, en niet moeilijk om te verkrijgen. Drie redenen dus om aan de slag te gaan.

Het idee is heel simpel. Je maakt een wereld aan en je word er meteen in gedumpt. Normaal gesproken is dit nogal hoog gegrepen voor gamers omdat je niet direct verteld wordt wat je moet doen. Niet gevreesd, ik vertel het je. De bedoeling is precies wat jij wilt. Je kunt vechten, bouwen, tuinieren, vissen, en nog veel meer. Maar goed, nu weet je wat je moet doen, maar nog steeds niet hoe? Je hebt namelijk geen spullen. In elk geval niet in je hand. Gelukkig voor jou zijn de spullen die je nodig hebt overal om je heen.

Het idee van Minecraft is namelijk dat alles is opgemaakt uit blokjes. Een beetje een lego idee. Je kunt op de blokjes slaan en dan kun je ze oppakken. Zodra je ze hebt opgepakt kun je ze weer neerzetten. Op deze manier kun je dus dingen bouwen. Maar hier houdt het niet op! Je kunt namelijk ook dingen maken! Door verschillende spullen te combineren kun je allerlei spullen maken. maak planken van hout, en maak daar deuren van voor een huis, of maak een oven van stenen. Smelt ijzererts om er vervolgens een zwaard van te maken, of touw en stokken voor een vishengel. Het kan dus alle kanten op.

Voor de creativeling is het vanaf hier erg makkelijk. Je kunt doen wat je wilt, wanneer je wilt, met de dingen die je hebt gemaakt. Niemand die zegt wat je moet doen, dit bepaal jij. Maar zelfs voor de minder creatieve mensen zijn er in het spel dingen gemaakt die je opweg kunnen helpen. Deze dingen heten ”achievements” deze staan in het spelmenu als een soort boomgrafiek van makkelijke naar moeilijke doelen die je kunt proberen te halen. Deze doelen beginnen met dingen als ”verkrijg hout” en ”maak een schep”. Uiteindelijk eindigen ze met complexere of moeilijkere dingen zoals ”bak een taart” of ”versla een draak”. Intense shit dus!

Ik vind persoonlijk dat dit een van de beste spellen is die ik ooit gespeeld heb. Ik speel het al jaren en het verveeld nooit. Je blijft nieuwe dingen vinden om te doen, en je kunt het zelfs met meerdere mensen tegelijkertijd spelen. Verder is het ook erg leuk dat het spel regelmatig geupdate wordt. Het wordt dus steeds beter en groter en leuker om te spelen. Drie hoeraatjes dus voor Mojang (het bedrijf dat Minecraft uitbracht) Hoera voor Zweden (Het land van de makers van Minecraft) en hoera voor mij, want anders wisten sommigen van jullie het misschien wel niet. Goed gedaan dus iedereen, wees trots op jezelf en keep going. Voor iedereen die dit leest, ga het spelen en geniet er van. Ik ga een huis bouwen!

Groeten van Teun

Lekker weer, hè?

Allemachtig, wat een mooie dag! Niet normaal gewoon. Een uitgelezen kans dus om over het weer te praten. Want, jeetjemineetje. Echt, zó mooi! Wárm! Pffffff, kortebroekenweer gewoon! Maar serieus, het was oprecht mooi weer vandaag, gisteren ook al, maar toen was ik lui.

Vandaag heb ik wel lekker de tijd genomen om samen met June een leuke wandeling te maken door het park, en daar waren we totaal niet de enige in. Talloze mensen grepen hun kans en haalden alles uit de kast om deze zonnige dag ten volle te benutten. Met alles uit de kast halen bedoel ik uiteraard honden en kinderen, maarja.

Het ging zelfs zo ver dat we op een gegeven moment ergens zijn gaan zitten, en, jawel. Onze jassen uit deden! Sodeju! Echt lekker, hmm. Op de terugweg kregen we ook spontaan voor de eerste keer dit jaar zin in ijs. Gelukkig was er een ijskraam open en hebben we een flinke portie besteld, vier bolletjes! June had peer, mango, bosvruchten, en limoen. Ik had straciatella, banaan, yoghurt bosvruchten, en bosvruchten. Lekker smullen dus.

Voor de mensen die nu denken. ”Jezus Teun, iedereen ziet toch dat het mooi weer is, is dit nou nodig?” Blijkbaar wel, want een paar dagen terug wist iemand ook niet dat het de hele dag geregend had terwijl hij in dezelfde stad woont. Dus voor de mensen die hun huis nooit uit komen, de zon schijnt! Doe er wat mee. Voor alle andere mensen die er al lang achter waren: Geniet er van, maak limonade, loop met blote voeten over het gras heen. Doe maar lekker gek.

Groeten van Teun

Girlfriendtag

Wat is dat Teun? Een Girlfriendtag? Dat is een vragenlijst over dingen die ik eet, voornamelijk dan. Nou in zeker zin gaat het over allerlei dingen, maar er staan een boel vragin in die over eten gaan. Dit is handig als je wilt weten of je wederhelft wel op zit te letten als je iets zegt, doet, of eet. Het idee is dat je vriendin (of vriend, we zijn erg ruimdenkend hier) een vraag beantwoord. Vervolgens schrijf jij eronder in hoeverre het klopt. Nou, hier komt het.

1. Noem iets dat hij iedere dag zou eten?
J: Teun vindt een heleboel ontzettend lekker.. Ik weet het niet
T: Ik snap het, ik heb inderdaad een liefde voor alles wat eetbaar is.

2. Wat is het favoriete ontbijt?
J: Gewoon een boterham? Ik heb ook wel eens English Breakfast voor hem gemaakt, en dat viel ook behoorlijk in de smaak.
T: Jaaaa! English Breakfast! Dat was inderdaad ontzettend lekker. Voor de rest is het inderdaad meestal gewoon een boterham, ik ben niet echt een ontbijter.

3. Wat is zijn favoriete muziek?
J: Klassiek, without a doubt. Toch ontdekt hij de laatste tijd veel artiesten en bands uit andere genres die hij ook wel kan waarderen.
T: Dit klopt als een bus.

4. Wat is zijn favoriete sportteam?
J: Sport?
T: Sport?

5. Welke kleur hebben zijn ogen?
J: Lichtblauw, beetje grijzig
T: Helemaal juist!

6. Wat doe jij, waarvan hij zou willen dat je het niet doet?
J: HAHAHA. Ik pulk altijd aan korstjes en bultjes enzo en dat vindt ie echt vreselijk. Blijft er wel altijd lief voor zitten, maar stiekem wil hij het niet.
T: Dit klopt wel zo’n beetje ja, ik vind het niet erg dat June aan me zit hoor, maar meestal doet dat gepull gewoon pijn :( Maar ik weet dat ik er alleen maar mooier van word :).

7. Waar is hij geboren?
J: Nieuw Bergen? Ja toch? Of misschien in het ziekenhuis van Venray, maar hij woonde daar toen nog niet.
T: Precies dit. Toen ik geboren werd woonde ik nog in Nieuw-Bergen. Maar ik werd in het ziekenhuis van Venray geboren. Helemaal goed dus!

8.Je bakt een taart voor zijn verjaardag, wat voor taart?
J: Beetje scheve vraag, want vlaai > taart voor vriendjes uit Limburg, maar dat kan ik niet bakken.Maar als ik het kon, dan met kersen.
T: Yes! Kersenvlaai!

9. Wat voor sporten heeft hij allemaal gedaan?
J: Vechtsport, en wedstrijdzwemmen.
T: Inderdaad, en ik was in allebei even geweldig en fanatiek.

10. Wat zou hij uren kunnen doen?
J: Muziek schrijven, Minecraft of WOW
T: Inderdaad, soms allemaal tegelijk, maar meestal deel ik het in in blokken van vier uur ofzo.

11. Wat voor uniek talent heeft hij?
J: Hij kan erg mooie muziek componeren, en weet heel veel. Kleine weetjes, van die Triviant kennis.
T: *bloos*

12.Hoelang zijn jullie al samen?
J: Bijna 17 maanden
T: Check

The Rogue

Iedereen houdt van avontuur, ook houdt iedereen van koekjes! ”The Rogue” is mijn nieuwe compositie die deze twee elementen samenbrengt. Het is een compleet nieuwe manier van componeren van mij, met ook een paar vertrouwde elementen om te bewijzen dat het toch van mij komt.

Het werk heeft een erg duidelijk begin, midden en eind. Maar voordat ik alles muzikaal ga ontleden, wil ik jullie vertellen hoe ik er op gekomen ben, en waar het over gaat. Dit zit namelijk dieper dan je zou denken. Als je het nummer namelijk hoort klinkt het nogal luchtig en vrolijk, speels zelfs. Toch heet het nummer ”The Rogue”, dit is Engels voor ”de dief”. Iets wat niet echt op elkaar aansluit lijkt me zo.

Het nummer is een toneelstuk met in de hoofdrol mijn prachtige verloofde, June. June is namelijk iemand die erg van koekjes houd, maar ook iemand die het fijn vind om lekker veel te slapen! Met deze elementen bedacht ik een scenario waar ik haar perfect in kon plaatsen. Het gaat over een klein meisje. Haar ouders zijn uit eten en het is al avond, ze ligt in bed. Haar maag rommelt echter flink, en ze heeft zin in een koekje. Stiekum klimt ze dus uit bed en trippelt de trap af op weg naar de koekjestrommel.

De trap af lopen naar de keuken is een zware operatie voor een klein kindje, en het eist een boel energie op, maar ze bereikt de koekjes uiteindelijk. Na haar handje in de trommel te hebben gestoken, begint ze moe te worden. Ze valt in slaap, en ze droomt weg. Ze bevind zich in een zweverige, dromerige wereld. Het moet een wollige weerspiegeling van de realiteit voorstellen. Tot aan het punt dat ze weer wakker begint te worden!

Zodra ze wakker wordt is het een kwestie van tijd voordat paps en mams thuis komen en haar betrappen met de buit. Ze graait een koekje uit de trommel en klautert de trap op, halverwege hoort ze de auto op de oprijlaan en de sleutel in het slot. Sneller dus! Anders word je betrapt. Het is een ontzettend zenuwslopen tafereel maar uiteindeljik eindigd ze net op het nippertje optijd in bed. Met haar koekje, en twee van niets bewuste ouders. Missie geslaagd.

Ik denk dat het nogal voor zichzelf spreekt wat er in welk deel van het werk gebeurd. Maar ik wil jullie wel graag vertellen over de techniek die ik heb toegepast. Het zijn allemaal strijk instrumenten. Viool, altviool, cello, en contrabas. Maar in het eerste en laatste deel heb ik iets gedaan wat ik normaal gesproken niet doe. Ik heb ze in plaats van laten strijken, laten tokkelen! Man, wat een belevenis. Ik ben er erg tevreden over en ik hoop uiteraard dat jullie dat ook zijn. De link naar de muziek is hier. Tot horens maar weer!

Groeten van Teun

Bloed, zweet en borsthaar

Daar zijn we weer mensen, deze keer met een gedurfde aankondiging. We zullen zien in hoeverre het uit gaat pakken, maar hear me out. Ik ga namelijk iets bewijzen. Wat? blijf lezen en je komt er vanzelf achter.

De laatste tijd word ik geteisterd door onprofessionaliteit vanuit bedrijven, zowel aan de telefoon, als per mail, als op de werkvloer. Dit is volgens mij niet mijn fout, maar er word wel heel erg gedaan alsof het maar mijn probleem moet zijn. Hier ben ik het dus niet mee eens. Misschien zou ik het minder erg vinden als het bij één bedrijf was, dan zou het namelijk nog enigzins aan mij kunnen liggen. Het is echter zo dat het bij ondertussen vijf bedrijven gaande is en zelfs bij meerdere personen!

Waar moet je aan denken bij ”onprofessionaliteiten” moet je denken aan niet gebeld worden, niet gemaild worden, slechte communicatie met inroosteren, en tijden, en tijden wachten. Een voorbeeld hiervan is een zeker bedrijf waarvan ik de naam maar niet zal noemen, die mij al sinds oktober aan het ”helpen” is om aan het werk te komen. Ik heb begin oktober een sollicitatiegesprek gehad en ze waren razend enthousiast en ik zou zo snel mogelijk kunnen beginnen. Er zat een opleiding bij en ik moest een paar papieren aanvragen en opsturen.

Dit was van mijn kant allemaal gebeurd tegen het einde van de maand. Maar ik werd nogal in de steek gelaten zodra het bedrijf zelf iets moest doen. Ik heb uiteindelijk waar me een week beloofd werd, een maand moeten wachten op de eerste theorieles en de praktijkles volgende nog eens twee weken later. November dus inmiddels. Hier vond het theorie examen plaats, en het praktijkexamen zou in december zijn. Dit had ik de eerste keer niet gehaald, maar dat was zo erg niet, ik kon namelijk met een tijdelijke kaart alsnog werken. Deze tijdelijke kaart zou mijn bevoegdheid laten zien zodat ik aan de slag kon.

Een berg papierwerk later werd deze kaart aangevraagd, ik ging er op dit punt vanuit dat ik 1 januari aan de slag kon. Dit liep helaas compleet in de soep. Er klopten een aantal papieren nog niet en het geld (dit moest worden betaald door het bedrijf) was er nog niet. Okay, fouten maken is menselijk, dus ik maakte een belletje en er werd beloofd dat op dat specifieke moment het geld over zou worden gemaakt. Dit gebeurde uiteraard niet want op de dag dat de kaart aan zou komen (half januari ongeveer) was hij er weer niet. Waarom niet? Vanwege het geld, dit was er namelijk nog steeds niet.

Inmiddels is het februari, dit is de vierde keer dat de tijdele kaart zou worden aangevraagd. Uiteraard liet dit weer ontzettend op zich wachten. Maar ik kreeg het verlossende telefoontje dat hij onderweg was! Ja! eindelijk! Ik kon mijn geluk niet op, eindelijk kon ik na bijna vijf maanden aan de slag. Ik wou bijna een feest geven ter eren van dit. Maar twee dagen later kreeg ik een mail met daarin papieren waarmee ik de tijdelijke kaart kon AANVRAGEN. Dit kan toch niet? Want hij zou al onderweg zijn. Ik belde ze op en ze lieten me weten dat het inderdaad in de vorm van miscommunicatie verkeerd was gegaan. De kaart was nog niet onderweg en dat had ook niet gezegd moeten worden, maar helaas. ”Soms gaat het nu eenmaal fout.”

Daar ben je dan vet mee, en helaas is dit steeds vaker het geval bij een heleboel mensen. Helaas voor mij is dit slechts een van de vier of vijf bedrijven waar dit mee aan de hand is en ben ik compleet afhankelijk van hoeveel ik voor hun kan werken. Lekker kut dus. Hopelijk loopt het goed af, maar ik heb mezelf voorgenomen om ondertussen op wat voor manier te bewijzen dat dit pure onverschilligheid en onprofessionaliteit is vanuit die bedrijven. Het moet makkelijker en beter kunnen, en ik zal het bewijzen ook, watch me!

Groeten van Teun

 

Huishoudbeurs, lekker hoor!

Ja jongens en meisjes, ik was gisteren voor het eerst in mijn leven op de huishoudbeurs. Ik trotseerde duizende huisvrouwen en enkele honderden nichten. Wandelingen langs talloze kraampjes met haarproducten, make-up, pannen, keukengereedschap, en kleren. De boodschappenkarren gingen waar ze niet gaan konden, en ik ben er meer dan eens van beschuldigd dat ik ”duwde” (in my defens;, als ik dat niet deed, kwamen we ook nergens.) Maar uiteindelijk kreeg ik precies waar ik voor gekomen was. Eten, en veel er van.

Waar 80% van wat er op de huishoudbeurs niet eetbaar is, is namelijk een grove 20% dat wel! Dit komt door twee dingen.
1. Restaurants
2. Gratis handouts
Jullie weten wel dat ik niet de whale ben die stopt voor elk broodje of salade die me aangeboden word voor een tientje of meer, maar gelukkig voor mij duurde het niet lang voordat we aankwamen in het ”gratisvoedselparadijs”.

In deze hal presenteerde allerlei voedselmerken, van Milka tot Duives. Wat ze allemaal op de markt zouden brengen komend jaar. Uiteraard voelde ik me genoodzaakt om hier aan mee te helpen, het is namelijk een feit dat vrouwen en mannen compleet verschillende smaken hebben. Hierdoor is het dus belangrijk dat het handje vol mannen dat wél aanwezig was, alles zou proeven.

Vol trots nam ik deze taak dan ook op me. Bij elk kraampje (wat er appetijtelijk uit zag) stond ik mijn ellebogen in vrouwen te begraven om zo’n felbegeerde augurk of cracker te mogen proeven. Dit ging er overigens letterlijk zo aan toe soms. Vrouwen kennen blijkbaar geen genade als het om gratis eten gaat, ook al is het maar een halve pinda per keer. Hoe dan ook had ik aan het einde van de dag mijn buikje rond.

Uiteindelijk ging ik met een tevreden gevoel weg, we hebben alles bezocht en ik heb mijn maak meer dan tevreden weten te stellen. Zelfs mijn lever kreeg een kleine workout dankzij de gratis drank die er te proeven viel. Ook vond ik het dolkomisch om het spektakel te aanschouwen wanneer tientallen huisvrouwen knokken om de laatste nieuwe swifferborstel. Bijna een tv-show waardig. Af en toe kletsen met mijn mannelijke kompanen om de humor er in te houden en voor extra grote portie hapjes was trouwens ook niet verkeerd.

Een geslaagde dag dus, waarschijnlijk volgend jaar weer. Voor de organisatoren van de huishoudbeurs was het waarschijnlijk minstens zo geslaagd want er reden volgens mij meer pendelbussen van en naar parkeerplaatsen dan op Lowlands. Genieten dus!

Groeten van Teun

 

Let’s Grimm it!

Een nieuwe dag, een nieuwe game. Vandaag vertel ik jullie namelijk alles over de wonderlijke avonturen van de man die elk sprookje een trap richting realiteit geeft; Grimm!

Nu komt waarschijnlijk het eerste vraagteken aanzetten bij de meeste van jullie. Realiteit? Wat is er nou onrealistisch aan de sprookjes die we kennen? Dat kan Grimm jullie beter vertellen dan ik, maar vaak komt het er op neer dat de hoofdpersonen onrealistisch veel geluk hebben. Of resultaten behalen die ze eigenlijk niet verdienen door middel van minimale en soms zelfs geen inspanningen. (Meestal in de vorm van prinsessen en goud)

Grimm is de persoon die dit weer recht gaat zetten. Als er namelijk íets is waar hij niet tegen kan, dan is het wel zoetsappige verhaaltjes, vrolijke diertjes, en happy endings. Kortom, tijd om rotzooi te trappen! Dit is blijkbaar de enige manier om dit soort dingen te maken zoals ze horen te zijn, en na tien minuten van mensen bangmaken, plantjes laten verdorren, en tegen gebouwen aan pissen, snap jij net zo goed als Grimm waarom.

Wat doe je nu tijdens Grimm? Zoals ik al zei, je main objective is om het sprookje waar je in zit kwaadaardig, vies, eng en ranzig te maken. Dit doe je door gewoon rond te lopen! Grimm is namelijk zo’n smeerkees dat hij alles in een straal van een meter ofzo om hem heen, helemaal vies maakt! Stenen worden schedels, vogeltjes worden vleermuizen, klimrekjes worden berenklemmen, zelfs de grond waar je op loopt veranderd van groen naar bruin!

Om het extra leuk te maken word Grimm bij elk ”vunzigheidsniveau” wat je bereikt sneller en ranziger. De aura van smerigheid die om hem heen hangt wordt ook groter en hij pist zelfs verder! Voor de rest zijn er in elke scene van een sprookje meerder objecten die je vies moet maken door middel van ”buttstompen” Dit houdt in dat je in de lucht springt en op je reet terecht komt. Makes sense, right?

Zo gaat Grimm dus van sprookje naar sprookje, die er stuk voor stuk beter aan toe zijn na Grimm’s hulp. Oh! Om het spel extra spannend te maken is er overigens ook in elke scene minstens één geheim verstopt en krijg je hogere scores als je sneller werkt en meer objecten vies maakt.

Wat mij persoonlijk over heeft gehaald is de trailer van het spel waarin de humor, muziek, animaties, tekeningen en overall sfeer geweldig aan bod komen. Klik daarvoor dus hier. Hopelijk heb ik jullie over weten te halen, en zo niet heeft de trailer het wellicht gedaan. Voor de rest wens ik jullie allemaal veel speelplezier en een prettige dag toe!

Groeten van Teun

Crisis in Azeroth

Wat is er in de tussentijd met Gondil gebeurd?! Daar zijn jullie inmiddels vast benieuwd naar, en zo niet vertel ik het jullie toch. De reden dat hij namelijk niet heeft kunnen vertellen hoe het met hem ging, is dat hij een baan heeft, twee zelfs! Zonder dollen.

Europa (of de aarde for that matter) is niet de enige plek waar de financiële crisis zijn slachtoffers eist. Azeroth is er minsten zo slecht aan toe, prijzen schieten omhoog, en er vallen steeds meer doden omdat mensen hun kaas en varkensbouten niet meer kunnen betalen om zichzelf te genezen. Tragisch dus. Hier komt het feit dat Gondil een echte dierenvriend is ook niet van pas. Gondil heeft in de tussentijd zeven dierenvriendjes onder zijn hoede genomen. Voor de mensen die benieuwd zijn, een kip, een konijn, twee rammen, en drie reeën.

Wat doet Gondil nu dan zoal? goede vraag! Hij begint zijn dag met het ontginnen van gesteentes en metalen, hier is hij wel een uur of 3/4 mee bezig. Hierna vertrekt hij richting de stad om te kijken of mensen hem en zijn wapens nog nodig hebben om een of ander monster te slachten. (Tegen een vergoeding natuurlijk) Om vervolgens zijn dag af te sluiten in Ironforge, de hoofdstad van het dwergenrijk. Hij rust hier echter ook niet uit! Hier stopt hij alleen om de gesteentes en metalen die hij eerder die dag heeft gewonnen, om te toveren in wapens en gereedschap, iets wat niet veel brood op de plank legt.

Moeilijk leven dus, maar zijn hart is groot, en zijn wilskracht sterk. Het komt dus wel goed met Gondil, en hij beloofd jullie binnenkort een brief te sturen waarin hij jullie persoonlijk laat weten dat alles goed met hem gaat.
Voor nu is hij echter weer terug het slagveld op, het goud verdient zichzelf niet, maar hij blijft zijn belofte trouw, reken daar maar op!

Groeten van Teun

Viva Piñata!

Yes, tijd voor een verse lading posts, ik heb besloten dat groetenvanteun een categorie nodig had waar iets regelmatiger in gepost wordt. Zie hier dus, de games page. Gamen is namelijk ook iets waar mijn hart ligt, en waar ik niet elke dag een nieuw muziekstuk schrijf zit ik meestal toch wel minsten één keer per dag te gamen. Op naar het artikel van vandaag dan maar?

Viva Piñata! Sterker nog, Viva Piñata: Classic, voor de pc. Dit klinkt jullie vast niet allemaal even bekend in de oren, dus laat me het idee een beetje uitleggen. ”Vroeger” (Geen idee of het er nog is) had je een animatieserie die ging over een eiland waar piñatas woonde. Hier is vervolgens een spel van gemaakt waar we het vandaag over hebben. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de serie altijd heb verafschuwd vanwegen de hysterische kleuren, en gedrag van de hoofdpersonen. Gelukkig voor mij, en wellicht ook anderen, valt dit in het spel wel mee. (op de kleuren na)

Het spel begint uitermate gezellig, je word gedumpt in een tuin dat meer weg heeft van een vuilnisbelt en als klap op de vuurpijl staat er midden in dit paradijs een jankend kind met een creamiddagkaliber masker. Ze verteld je dat de tuin een puinhoop is (joh, dat hadden we nog niet gezien) en dat ze hulp nodig heeft. Je krijgt uiteraard niet de optie om te kiezen of je dit wel of niet doet, dus je knikt ja, zo’n goedzak zijn we immers toch wel.Ze geeft je vervolgens een handjevol gereedschap in de vorm van een afgekloven schop en een lekke gieter en daar moet je dus een hemel op aarde mee creëren.

Het doel van het spel is uiteindelijk om de piñatas naar je tuin te lokken, zodat die uiteindelijk via een kanon naar feestjes kunnen worden geschoten om daar kapotgeslagen te worden door zonder twijfel schuimbekkende kinderen met knuppels. Laten we eerlijk zijn, wiens droom is dat nou niet? Je begint met simpele dieren (wormen, vogeltjes) en je eindigd met moeilijke dieren (ja oprecht moeilijk) zoals olifanten, bavianen, en leeuwen.

Na het een tijdje gespeeld te hebben heb ik mijn conclusie wat betreft het spel gevonden: Het is een redelijk goede afschildering van de hedendaagse maatschappij. Je begint namelijk met een plan om van stront goud te veranderen, Je krijgt hier ondanks het feit dat er tientallen mensen aan de zijlijn staan, nauwelijks hulp in. Bovendien is de hulp die je wél krijgt, hulp die je eigenlijk niet wilt of kunt gebruiken. Daar komt nog bovenop dat elke keer dat je denkt dat je iets bereikt hebt, een of andere ouwe vent (in een rolstoel nota bene!) je komt vertellen dat het niets voorstelt en dat hij beter was, is en altijd zal zijn.
Vervolgens kom je tot de vreselijke ontdekking dat de dieren die je wílt hebben, niet in het spel zitten, en als ze dat al wel doen, amper te krijgen zijn, dus ben je gedoemd om de eerste zoveel dagen in het spel aan te modderen met wormen en strontvliegen.

MAAR, je bent sterk! Je hebt genoeg wilskracht om je hier doorheen te slaan! Jij gaat bewijzen dat je beter bent dan die flikker in die rolstoel waar je nooit om gevraagd hebt! Jij wilt dat nijlpaard in je tuin, en je gaat er alles aan doen om het te krijgen! En het lukt, je maakt het onmogelijke waar. Je tuin puilt uit van de schoonheid der natuur, dieren waar mensen alleen van kunnen dromen te bezitten. Je beloning komt vervolgens in de vorm van een jaloerse hooligan, die zonder waarschuwing de grenzen van je tuin passeert, je piñatas kapot slaat, en je tuin onderkotst.

Voor de meeste mensen is dit het punt waarop ze hun pc uitzetten en het spel weggooien, voor mij niet. Als je erachter wilt komen of jij bij de ene of de andere slag mensen hoort, raad ik je ten zeerste aan om dit spel te kopen en te spelen. Ik vind het uitermate leuk, het is voor zowel jongens als meisjes leuk, en eigenlijk ook alle leeftijden. Het is uitdagend, het is vrolijk, maar tevens ook meeslepend genoeg om je dieren met je leven te willen verdedigen.
Al met al dus zeker het aanschaffen waard, veel speelplezier allemaal! Ik ga proberen om een adelaar m’n tuin in te krijgen.

Groeten van Teun